امروز جمعه 01 تیر 1397
 

 

کد خبر : 6971
تاریخ انتشار : یکشنبه 30 ارديبهشت 1397 - 08:16
تعداد بازدید : 49
یادداشت افضل فرهادي
گردشگري ساحلي را دريابيم
صدای مازندران:امروزه توسعه گردشگری در تمامی عرصهها، چه در سطح ملی و منطقهای و چه در سطح بینالمللی مورد توجه برنامهریزان دولتی و شرکتهای خصوصی قرار گرفته است. طی شصت سال اخیر، گردشگری از رشد پیوستهای برخوردار بوده، به طوریکه به یکی از بخشهای اقتصادی با رشد بالا در جهان تبدیل شده است.

صدای مازندران:امروزه  گردشگري به عنوان یکی از مهمترین و پویاترین فعالیتها در جهان مطرح است، به طوری که شمار گردشگران خارجی و داخلی و میزان درآمدزایی آن در سطح جهانی پیوسته  رو به افزایش است. امروزه توسعه گردشگری در تمامی عرصهها، چه در سطح ملی و منطقهای و چه در سطح بینالمللی مورد توجه برنامهریزان دولتی و شرکتهای خصوصی قرار گرفته است. طی شصت سال اخیر، گردشگری از رشد پیوستهای برخوردار بوده، به طوریکه به یکی از بخشهای اقتصادی با رشد بالا در جهان تبدیل شده است. گردشگری بین المللی با رشد سالانه 5/6 درصد، از 25 میلیون گردشگر در سال 1950به 100/1ميليارد ،صد میلیون گردشگر در سال 2017 افزایش یافت. بر اساس پیشبینیهای رسمی سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) تا سال 2020 تعداد گردشگر ورودی در سطح جهان به 5/1 میلیارد نفر خواهد رسید. از اینرو بسیاری از کشورها به صورت فزایندهای به این حقیقت پی بردهاند که برای بهبود وضعیت اقتصادی خود باید ابتکار عمل به خرج دهند و درصدد یافتن راههای تازهای برآیند. آگاهی جوامع از این که گردشگری منبع درآمدی ارزی بسیار مناسب و قابل ملاحظهای در اختیار اقتصاد یک کشور قرارمیدهد، باعث شده که گردشگری مفهومی بسیار گسترده در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیدا کند و به عنوان یک صنعت تلقی شود. بسیاری از کشورها این صنعت پویا را به عنوان منبع اصلی درآمد، اشتغال، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی می دانند. اگر چه در مناطق مختلف، شرایط متفاوت است، گردشگری همواره عامل مهمی برای توسعه اقتصادی به حساب میآید. یکی از مفاهیم نوینی که در عرصه گردشگری در دو دهه اخیر بسیار بدان اهمیت داده شده، گردشگری ساحلي است. امروزه گردشگری ساحلي، یکی از بزرگترین بخشهای اقتصادی در بسیاری از کشورها بشمار میرود. گردشگری و بالاخص گردشگری ساحلي که فواید بسیاری ، برای شهرهای شمالی ایران که وابستگی شدیدی به درآمدهای کشاورزی دارند، میتواند به عنوان راهی برای رهایی از وابستگی به درآمد محصولات کشاورزی و خروج از اقتصاد تکمحصولی باشد .علي ايحال مفهوم گردشگری ساحلی طیف کاملی از گردشگری، فراغت و فعالیتهای تفریحی است که در نواحی ساحلی و آبهای نزدیک آن روی میدهد. بر این اساس عرضه محصولات گردشگری ساحلی شامل اسکان، پذیرایی، صنعت محصولات غذایی، خانههای دوم و زیرساخت پشتیبان توسعه ساحلی (مثل خردهفروشیها، اسکله و تأمینکنندگان فعالیتها) میشود. لذا  تمام فعالیتهایی که در نوار ساحلی و نزدیکی سواحل صورت میگیرد، هیچیک بیش از گردشگری و تفریح ساحلی از نظر حجم و تنوع در حال رشد نیست. ماهیت متغیر این بخش و حجم آن، لزوم توجه به برنامهها، سیاستها و طرحهای دولتی مربوط به گردشگری در سواحل را مورد تأکید قرار دهد. در واقع تمام مسائل مربوط به سواحل به صورت مستقیم و غیرمستقیم برگردشگری و تفریح در سواحل تأثیر میگذارند. با رشد فعلی گردشگری ساحلی، همه ساله به تعداد تفرجگاههای جدید در برخی از کشورهای منطقه اضافه میشود. این صنعت که اصولاً بر مبنای استفاده از منابع طبیعی، همچون سواحل ماسهای، دریای شفاف، محیط دوست داشتنی و... پایه-گذاری شده، اخیراً تغییر شکل یافته است. هماکنون طیف گستردهای از تسهیلات جدید به منظور ارائه اقامتی آسوده و لذتبخش از فعالیتهای تفریحی متنوع در نواحی ساحلی ایجاد شده اند. این تسهیلات که با صرف سرمایه هنگفت توسط انسانها بوجود آمدهاند، کیفیت گردشگری منطقه در امتداد کرانه دریا را  افزایش  میدهند. توریسم ساحلی از قدیمیترین انواع گردشگری است. بهطوریکه سابقه برخی از تفرجگاههای ساحلی به قرن 19 باز میگردد. در ابتدای امر این فضاها، مختص افرادی بود که تنها برای دیدار از سواحل دریا مراجعه میکردند، اما در دهههای اخیر بازار گردشگری ساحلی اغلب ترکیبات متنوعی از انواع اقامت و استفاده گردشگران - به ویژه در طول تابستان- تجربه کرده و با رقابتی فزاینده نیازمند سرمایهگذاریهای عمده در زمینه زیرساختها و ایجاد تسهیلات و حفاظت منابع طبیعی اعم از دریا، سواحل، تالابها و سایر میراث طبیعی است. در حقیقت زمان ارضای گردشگر ساحلی، تنها با عواملی چون خورشید، دریا و ماسه سپری شده و گردشگر مدرن امروزی در جستجوی فعالیتها و تجربیات متفاوتی است. (ترکیبی از فعالیتهای ورزشی، تفریحی، فرهنگی و میراث طبیعی و...) از میان تمامی فعالیتهایی که در مناطق ساحلی انجام میگیرند، هیچکدام به گستردگی و تنوع توریسم و تفریحات ساحلی نیستند. بهطوریکه طبیعت پویای این بخش و وسعت تقاضا، اغلب طرحهای مربوطه را در زمره طرحهای ملی و منطقهای قرار میدهد و کل سواحل به صورت مستقیم و غیرمستقیم تحت تأثیر آن قرار میگیرند. آب پاک، سکونتگاههای ساحلی سالم و محیطی ایمن و لذتبخش، نیازهای گردشگری ساحلی موفق است. به همین صورت آبزیان و منابع دریایی (ماهیها، نرم-تنان، تپههای مرجانی و تالابها) نیز از اهمیت برخوردارند. امروزه اثرات گردشگری ساحلی به عنوان یکی از عوامل مهم در رشد اقتصادی نواحی ساحلی كشور بشمار میرود. و هر چه تعداد ورود گردشگران به يك استان سا حلي افزايش يابد ،در آمد حاصل از آن صنعت بخشي از توليد ناخالص داخلي كشور ميزبان محسوب شده و مستقيما بر رشد اقتصادي آن كشور تاثير مي گذارد ،از این رو صنعت گردشگری و بالاخص گردشگری ساحلي که در دو دهه اخیر رشد فزایندهای داشته است، میتواند راهکار مناسبی برای کسب درآمدهای ارزی سرشار برای شهرها
و در نتیجه رشد اقتصادی بالاتر باشد.
ولذا مناطق ساحلی شمال ايران كه از پربارترین و پویا ترین نقاط و بستر فعالیتهای عظیم اقتصادی و اجتماعی در جهان به شمار می روندبا دارا بودن منابع ارزشمند اکولوژیکی، تنوع زیستی بالا، این مناطق را به یکی از حساسترین و ارزشمندترین مناطق در جهان تبدیل کرده است. اما به دلیل بهره برداری نادرست از این منابع ارزشمند اغلب مناطق ساحلی با وضعیتی نامناسبی مواجهند به گونه ای که فشارهای وارده بر آنها بسیار بیشتر از ظرفیت تحمل زیست محیطی آنهاست. افزایش جمعیت ،بهره برداری بی رویه از منابع، آلوده سازی مناطق ساحلی، توسعه فعالیتهای ناسازگار با محیط و عدم هماهنگی بین فعالیتها در نوار ساحلی از مهمترین دلایل ایجاد فشار بر این مناطق است .آینده پایدار زیست محیطی در گردشگری ساحلی، وابسته به کنترل پیامدهای زیست محیطی نامطلوب برمحیط است، که برای دسترسی به این مهم راهکارهایی در چهار بخش از قبیل برنامه ریزی، قانونگذاری، ساختاری و پشتیبانی در زمینه مدیریت نیاز است تا ضمن پر رونق شدن صنایع گردشگری ساحلی در کشور، بستر آن نیز دچار معضلات زیست محیطی نشود.

تنظيم:  افضل فرهادي كارشناس ارشد برنامه ريزي گردشگري



 
نظر شما